Σάββατο, 6 Ιουνίου 2015





ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Δεν ξέρω αν κι απόψε διάβασες

το τελευταίο μου ποίημα.

Έχει ένα κομάτι συρματόπλεγμα

ξεχασμένο σε κάποιο στίχο,
γι' αυτό φοβάμαι πολύ
μη σου πληγώσει το δάχτυλο.



Γιάννης Παπουτσάνης


…………………………………………









ΥΓΡΑΣΙΑ

Ο βραδινός κολυμβητής

του κρόουλ
βγάζοντας ρυθμικά το κεφάλι
για την ανάσα
εντυπωσιάζεται απ' τα φευγαλέα φώτα
της παραλίας

δε θέλει να θυμάται τις μέρες της στεριάς.





Φαίδων Χατζηδημήτρης

…………………………………………………




Aφήστε με να μιλήσω πριν αράξει το καράβι. Λένε πως φέρνει ανθεκτικό μετάξι για να ράψουνε τα χείλη μας. Ελέγχονται οι γραφές και τα ταχυδρομεία. Λοιπόν, αφήστε με, ίσως μείνει η μνήμη της μιλιάς μου.



Κύπρος Χρυσάνθης


………………………………………………



Tραβάω τις άκρες της μέρας
να ενώσω εκείνο το διαλυμένο μεσημέρι
που ήρθες
περπατώντας πάνω στο χαμόγελό μου
έδωσες μια
με το μικρό σου δαχτυλάκι
γκρέμισες όλα τα κρύσταλλα της ψυχής μου
κι άφησες μέσα μου
χιλιάδες μικρές γωνιές να με τρυπάνε



Ολυμπία Σταύρου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου